Wees jezelf en dus een voorbeeld voor anderen
Door Manon Koster. Borstkanker. 1 op de 8 vrouwen krijgt deze ziekte. Ik stond daar nooit echt bij stil, maar nu komt het ineens heel dichtbij. Bij een van mijn vriendinnen is borstkanker geconstateerd. In korte tijd de derde jonge vrouw uit mijn omgeving.
Ik denk terug aan de tijd toen ik als klein meisje voor het eerst iets over kanker hoorde. Dat was vooral een heel enge ziekte, waarover mensen het liefste niet praatten. Het K-woord. En als er al over werd gesproken, dan gebeurde dat meestal met fluisterende stem.
Taboe doorbroken
Ik ben blij dat er sinds die tijd veel is veranderd. Niet alleen gaan de wetenschappelijke ontwikkelingen steeds sneller, maar er is ook overduidelijk een taboe doorbroken. De openheid waarmee wordt gecommuniceerd is enorm toegenomen. Met dank aan Pink Ribbon en de voorbeeldrol die vele beroemde vrouwen vervullen. Gewenst, maar soms ook ongewenst, omdat ook zij met de ziekte te maken krijgen. Vrouwen als: tv-presentatrice Quinty Trustfull (het boegbeeld van Pink Ribbon), voetbalvrouw Sylvie van der Vaart en popster Kylie Minogue.
Wat deze vrouwen gemeen hebben, is dat zij ervoor kiezen om het taboe rond borstkanker te doorbreken. Die openheid wordt met levenslust en zelfs ook glamour omgeven (denk maar aan het jaarlijkse tv-gala van Pink Ribbon en de gelijknamige glossy).
Om taboes te doorbreken, is het nodig dat je sterk in je schoenen staat. Authentiek en bewust je houding én gedrag kiezend. En dat is gelukkig niet alleen voorbehouden aan iconen uit de muziek- of tv-wereld.
Durf te zeggen wat er te zeggen is!
Iedereen kan een voorbeeld zijn voor anderen! Je hebt er alleen wat moed voor nodig. Waarom? Omdat het vervullen van een voorbeeldrol veel meer is dan goede dingen op een goede manier doen. Het vraagt van je dat je helemaal jezelf bent. Wie je bent en met alles wat daar bij hoort. Dat vraagt zelfkennis en –acceptatie. En dat je dat vervolgens ook uitdraagt.
Zo doet mijn vriendin met borstkanker dat ook. Als mensen haar bijvoorbeeld vragen hoe het met haar gaat, geeft ze eerlijk antwoord. Als ze zich die dag niet zo goed voelt, omdat ze moe is van de onderzoeken of bang voor de operatie, zegt ze dat. Soms schrikken mensen daarvan. We zijn er immers zo aan gewend geraakt dat iedereen die hoe-gaat-het-vraag met “goed” beantwoordt, dat het even wennen is als we een ander antwoord krijgen. Maar het maakt haar ook zo veel sterker, omdat ze de waarheid niet verbloemt.
Net zoals de iconen die ik eerder noemde, draagt mijn vriendin bij aan de mensen in haar omgeving. Niet alleen doordat ze borstkanker en alles wat daarbij ‘hoort’ bespreekbaar maakt. Want ze doet meer dan dat. Door haar houding maakt ze het mogelijk dat óók haar omgeving een andere keuze kan maken in hun houding en communicatie. Want, hoe zou het zijn om veel minder automatisch “het gaat goed” uit te dragen (want dat antwoord hoor je toch te geven?!) en vaker te zeggen wat er te zeggen is. Want daardoor kom je werkelijk in contact met de mensen om je heen…
Laat een reactie achter








